wtorek, 18 września 2018

Klara. O dziewczynce, która śpiewała po francusku - Wojciech Stankowski


Klara Stankowska (1930–2013), magister sztuki, absolwentka i wykładowca Wrocławskiej Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego, autorka unikatowej pozycji Chór w szkole (1988) a także wielu innych publikacji o muzyce. W szkolnictwie zajmowała stanowisko kuratora przedmiotów artystycznych na terenie Dolnego Śląska. Powołała do życia uwielbiane przez młodzież cykle koncertów „Filharmonia dla młodych” i „Opera dla młodych”. Wielokrotnie odznaczana Krzyżami Zasługi przez ministrów kultury i sztuki za jej działalność pedagogiczną oraz krzewienie kultury muzycznej w Polsce. 


Klara Stankowska urodziła się w 1930 roku we Francji, w której spędziła beztroskie lata swojego dzieciństwa. W otoczeniu kochających osób Klara rosła, a wraz z dziewczynką rosła także jej miłość do muzyki. Przed wojną rodzice Klary podjęli decyzję o powrocie do ukochanego kraju i osiedleniu się w nim na stałe. Tak oto rodzina Kasperków zaczęła układać sobie życie w Częstochowie. Jednak i tam we wrześniu 1939 roku dotarła wojna. Wraz z jej nadejściem odszedł także tata Klary, więc jej mama została sama z trójką dzieci. Tak oto rozpoczęła się ich wojenna tułaczka. Mimo rozłąki z braćmi i mamą, Klara nie traciła wiary w swoje marzenia i to, że jeszcze zobaczy najbliższych. Szła naprzód. Od pomagania na wsi i wypasania krów, aż do Liceum Pedagogicznego. A w tej wędrówce zawsze towarzyszyła jej muzyka. I śpiew po francusku...

Wspomnienia z dzieciństwa Klary są głęboko nacechowane emocjami. Narracja książki jest pierwszoosobowa, co bardzo mi odpowiadało, gdyż niejednokrotnie miałam wrażenie, że znajduję się w centrum wydarzeń. To, co uderzyło mnie w niej najbardziej, to niesamowita szczerość bijąca z jej kart. Mamy okazję zobaczyć na nich jak wyglądało życie w czasie wojny...oczami dziecka. Dziecka, które dzieli się z nami swoim niepokojem, strachem ale też nadziejami na przyszłość. Dzieli się z nami tym co przeżywa, w sposób autentyczny, prosto z serca. Mało co bowiem jest w książce przemilczane. Nawet te przykre, bolesne czy wstydliwe sprawy zostają wyłożone czytelnikowi. Dodaje to książce ogromnego realizmu, co czyni ją jeszcze bardziej poruszającą. Wyjątkowo uderzyło mnie też ukazanie rozwijającej się relacji Klary z muzyką. 

Książka przypominała mi nieco ,,Dziennik Anny Frank" czy ,,Dziennik Helgi" które kiedyś czytałam. Poruszyła mnie bardzo i uświadomiła, że często zapominamy o tym, iż w wojnie każdego dnia walczyli również najmłodsi. Walczyli o przetrwanie. Dzieci, którym w tych niespokojnych czasach całkowicie zacierała się granica pomiędzy dobrem a złem. Dzieci, które pełne wiary w ludzkość, rozpaczliwie tego dobra szukały...

„Klara.O dziewczynce, która śpiewała po francusku” to wzruszająca opowieść o małej dziewczynce, której bronią przeciwko wojennej zawierusze była muzyka...


Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu Novae Res



Tytuł: Klara. O dziewczynce, która śpiewała po francusku
Autor: Wojciech Stankowski
Wydawnictwo: Novae Res
Data wydania: 2018
Stron: 300

32 komentarze:

  1. Bardzo lubię czytać takie historie + okładka bardzo mi się podoba

    OdpowiedzUsuń
  2. Po takie książki zawsze sięgam z chęcią, choć są bardzo bolesne i wzruszające.
    biblioteczkamoni.blogspot.co.uk

    OdpowiedzUsuń
  3. W związku z tym, że jestem nauczycielką, najbardziej podoba mi się fragment o tym, że wykonywać mój zawód to znaczy być kimś😊
    Cóż kiedyś profesja ta to był jednak prestiż ...
    Po książkę chętnie sięgnę, bo postać bardzo ciekawa 😊

    OdpowiedzUsuń
  4. Brzmi jak coś, co chciałabym przeczytać. Czas wojenny z perspektywy dziecka na pewno chwyta za serce i wywołuje niesamowity wachlarz emocji. To może być coś. I ta okładka, cudo c:
    mrs-cholera.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  5. Czytasz i masz wrażenie ze jesteś w środku wydarzeń? ? I like it

    OdpowiedzUsuń
  6. Czuję, że ta książka może mnie wzrusza i dać do myślenia, a takie książki właśnie lubię. 😊

    OdpowiedzUsuń
  7. Bardzo lubię książki o tematyce wojennej, w szczególności te pisane pierwszoosobowo :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Uwielbiam książki o tematyce wojennej, z ogromną chęcią zapoznam się i z tą pozycją!

    OdpowiedzUsuń
  9. ciężki temat, ale książka bardzo mnie zaciekawiła

    OdpowiedzUsuń
  10. Bardzo ciekawa historia, pewnie sięgnę po nią któregoś razu :)

    http://myraibowworld1997.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  11. Coś dla mnie. Lubię książki, które łapią za serce. na pewno po nią sięgnę

    OdpowiedzUsuń
  12. Wydaje mi się, że książka powinna spodobać się mojej córce, zwrócę jej uwagę na ten tytuł. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Połączenie książkowej przygody i muzyki z pewnością ją przekona. :)

      Usuń
  13. Po książkę nie sięgnę z kilku powodów. Po pierwsze - nie czytam historii, które dzieją się w czasie II wojny światowej. Po drugie, muzyka nie jest jakimś moim dużym zainteresowaniem, a już na pewno nie na tyle, by przemóc się w czytaniu książki mimo wydarzeń dziejących się w trakcie wojny. No i na koniec pozostaje wydawnictwo - nie czytam tego, co wydaje Novae Res. Po prostu nie. Kojarzą mi się z samym shitem. I okładka jak zwykle tragiczna :/
    Ale recenzja całkiem sprawnie napisana, choć trochę drażniące są te wytłuszczone fragmenty, które przeszkadzają w czytaniu :P

    OdpowiedzUsuń
  14. Nie przepadam za tego typu książkami, ale z tego co piszesz to bardzo ciekawa pozycja, może kiedyś ją przeczytam, tytuł zapisuję!

    OdpowiedzUsuń
  15. Okładka jest niesamowita! Koniecznie muszę zapisać sobie tytuł, tematyka to coś dla mnie :)

    OdpowiedzUsuń
  16. Intrygująca okładka, ale treść chyba nie dla mnie. Rzadko sięgam po książki z tematyką wojenną w tle. Wciąż mam traumę po literaturze wojennej w liceum i nie sięgnęłam jeszcze nawet choćby po "Złodziejkę książek"...

    OdpowiedzUsuń
  17. Z jednej strony intrygująca, z drugiej nie wiem, czy mimo wszystko, bym po nią sięgnęła. Wolę literaturę faktu z tego okresu.

    OdpowiedzUsuń
  18. och, wygląda na cudowną książkę... podtytul zueplnie mnie rozkłada, jest piękny... 'O dziewczynce, która śpiewała po francusku'...
    dziękuję za to polecenie, wcześniej nie spotkałam tej książki.

    OdpowiedzUsuń
  19. Do tej pory w ogóle nie słyszałam o tym tytule, a nie dość, że porusza taki temat, to jeszcze ma cudowną okładkę. Z pewnością nabędę książkę.

    OdpowiedzUsuń
  20. Bardzo lubię Twoje recenzje, są wyjątkowo porywające i obrazotwórcze. Aż się chce przeczytać tę książkę.

    OdpowiedzUsuń
  21. Lubię takie historie. Zawsze dają nadzieję, że nawet w najtrudniejszych sytuacjach jest coś, co pozwoli przetrwać - i zawalczyć o swoje marzenia.

    OdpowiedzUsuń
  22. Powiem ci, i to całkiem szczerze, że po raz pierwszy mam styczność z tą książką. Jakoś wcześniej jej okładka nie przewijała mi się przed oczyma. Muszę to uznać za zabawę ze mną w kotka i myszkę, bo po Twojej recenzji nawet zamarzyło mi się z nią zapoznać. Już pal licho wydawnictwo (złe wspomnienia, wybacz) – po prostu zainteresowało mnie zaprezentowanie wojny oczami dziecka i ta szczerość oraz emocjonalność bijące z kart, o których tutaj opowiadałaś. Tytuł godny zapisania, co też uczyniłam.

    OdpowiedzUsuń
  23. Wow... Pięknie zrecenzowałaś tę książkę. Mam na nią teraz wielką ochotę! 😍😍

    OdpowiedzUsuń
  24. Dla mnie ta książka jest hołdem dla pokolenia, którego dzieciństwo przypadało na czas wojny – „non omnis moriar” Horacy.

    OdpowiedzUsuń
  25. Coś niesamowitego!! Świetna forma literacka, lecz to mniej istotne, bo najważniejsza jest PRAWDA, jaka bije z każdego fragmentu. A to przecież cała historia: wspaniałego przedwojnia, a w nim emigracja za chlebem, życie francuskiej Polonii, patriotyczny powrót piłsudczyka - patrioty i przymieranie z głodu; dalej absurdalna ucieczka przed Niemcami z Częstochowy do Kielc, śmierć ojca, nędza i sierocińce, praca u bauera, a po powrocie znowu upokorzenie i bieda. W końcu szwaby odchodzą, a przychodzą kacapy, i o dziwo(!), nie gwałcą, a sowiecki oficer zdobyczny żakiet przeznaczony dla jego córki, daje Klarze. W końcu nastaje zniewolona Polska, a w niej powszechny dostęp do szkół, nauka i śpiewanie, wpływ kościoła, przynależność do Sodalicji Mariańskiej, incydent ze zboczonym księdzem, aż po przełomowy moment, gdy wykształcona Babuszka, z przedwojennych wyższych sfer, namawia dziewczyny do wstąpienia do ZMP, a w nim śpiewanie tzw "pieśni masowych" których treść okazuje się prawa. Teraz mamy kapitalne sprzężenie zwrotne: Klara, jako uczennica maturalnej klasy w Liceum Pedagogicznym uczestniczy w walce z analfabetyzmem i opisuje radość oraz poczucie własnej godności dorosłych ludzi, gdy zamiast stawiania krzyżyka potrafią się podpisać własnym imieniem i nazwiskiem...

    OdpowiedzUsuń
  26. Bardzo lubię język francuski i piosenki w tym języku.
    Zainteresowałaś mnie tą książką :-)

    OdpowiedzUsuń
  27. Okładka jest świetna. Myślę, że bym się skusiła. :) dobra recenzja

    OdpowiedzUsuń
  28. Na pierwszy rzut oka nie jest to książka dla mnie, ale poczytałam trochę twoją opinię i zaczęłam się do niej przekonywać. Może kiedyś zdecyduje się po nią sięgnąć :)

    OdpowiedzUsuń
  29. Zainteresowałaś mnie fabułą. Ostatnio przeczytałam kilka książek o wojnie widzianej oczami dziecka. Sądzę, że takie tytuły są bardzo ważne, póki żyją jeszcze ostatni świadkowie tych wydarzeń.

    OdpowiedzUsuń
  30. Książka, z tego co przeczytałam, zdecydowanie jest interesująca. Do myślenia daje tylko wydawnictwo

    OdpowiedzUsuń

Może to właśnie Twój komentarz okaże się dla mnie największą inspiracją?

Dziękuję za każde odwiedziny i zapraszam częściej! Powłóczmy się razem!